VK-COLUMN-1-FANTASTISCHLEVEN

 

FANTASTISCH LEVEN

Als u dit leest, zit ik waarschijnlijk in een vliegtuig of strompel ik als een zombie op zoek naar een gate op een vliegveld. Het zou ook kunnen dat ik rondspook in een supermarkt op het eiland waar ik de komende tien dagen verblijf.
De vertrektijd vandaag was zeven uur, ik ben om vier uur opgestaan, Oudejaarsnacht ging ik pas om acht uur in de ochtend slapen. De feestdagen zijn voor mij afzien, waar voor velen de afgelopen tijd bestond uit rust, gezelligheid en veelvreterij, is het voor mij een van de drukste periodes van het jaar. Twee weken waarin ik alleen in de vroege ochtend daglicht heb gezien, terugkomend van een feest of een uit de hand gelopen mixsessie in een studio.
Maar deze column is geen klaagzang, het is fantastisch om Joost van Bellen te zijn, maar makkelijk is het niet. Ik heb geen bioritme, nooit gehad eigenlijk. Als puber luisterde ik al in het geniep naar nachtelijke radioshows en bleef wakker tot een totaal onbelangrijke vraag door een luisteraar werd beantwoord (we hebben een beller!). Het zorgde ervoor dat ik moeite had mijn ogen open te houden op school en dus matig presteerde.
Op de universiteit ging het van kwaad tot erger, Amsterdam had een nachtleven en ik wilde er geen minuut van missen. Mijn studie heb ik na drie maanden opgegeven, ik leefde hedonistisch van nacht tot nacht. Dat nachtleven bleek uiteindelijk mijn roeping te zijn, ik ben dj geworden en ben nu al zevenentwintig jaar professioneel aan het feesten.
Als zo’n nacht succesvol is geweest, spuit als ik thuiskom de adrenaline door mijn lichaam en lig ik vervolgens opgebaard in bed omhoog te staren. Plafonddienst heet dat in ons vakjargon. Beter is het om dan een fles van het een of ander open te trekken en hopelijk zo snel mogelijk om te vallen. Echt handig is dat niet, de volgende dag zit ik met een akelige kater.
Ik probeer het nu wat rustiger aan te doen, maar het lukt me niet. En dus is vandaag een dag van afzien om met het verstand op nul de reis te overleven. Waarschijnlijk zakt af en toe de grond heel even onder me weg, houd ik me leunend op een trolley staande, zal mijn hart op momenten een slagje missen. Door de vermoeidheid zal goed focussen niet meer lukken en zwaai ik naar mensen die zwaaien naar familieleden achter me. Voor velen een afgang eerste klas, voor mij niet, ik ben het gewend en weet dat ik een fantastisch leven heb.

 

Aaf Brandt Corstius is met vakantie. Joost van Bellen (dj) vervangt haar.