VK-COLUMN-3-ABRAHAM

 

ABRAHAM

Als het een beetje meezit zie ik Abraham vandaag, op deze heugelijke dag word ik 50 jaar. Dat is een halve eeuw, ik ben op de helft van mijn leven zeg maar, want we gaan de dag positief tegemoet. Aangezien het gezegde ‘Het leven begint bij 40’ al bestaat sinds sint-juttemis en een mens steeds ouder wordt, begint tegenwoordig het leven bij 50. En geen dag eerder.
Het is sowieso al een wonder dat ik als vijftiger mensen vermaak die de helft van mijn leeftijd hebben. Misschien is het een mindset: ik ben voor altijd jong en voor mij is het verheerlijken van het verleden een doodsverklaring aan het heden en de toekomst. Hoe je het ook wendt of keert: je moet door. Als het zwaar valt, is dat een kwestie van zelfmedelijden, en met zelfmedelijden is nog nooit iemand iets opgeschoten. Het is dus geweldig om 50 te worden en met spanning kijk ik uit naar Abraham. Hoe zou hij eruitzien?
Een goede vriend van me mocht vorig jaar zijn vijftigste verjaardag vieren. Hij vond dat vreselijk, en dus besloten we het te ontkennen en af te reizen naar hetzelfde eiland als waar ik nu verblijf. Heel stiekem heb ik de hele dag op de uitkijk gelegen, misschien zou ik hem zien, Abraham. Toen ik de hoop had opgegeven besloot ik zelf dan maar als Bijbels figuur een acte de présence te geven. Ik heb me gewikkeld in gordijnen en een Berbers tapijt, een mop op mijn hoofd gezet, een andere met een stuk waslijn onder mijn kin gebonden en ben via een raam het huis uitgesniekt. Lopen was niet makkelijk, de gordijnen en het tapijt waren zwaar, de dreadlocks van de mop belemmerden mijn zicht. Ik zocht me op de tast een weg naar het keukenraam waarachter hij de afwas aan het doen was. Eén misstap en ik zou een meter of twee naar beneden storten, en zo geschiedde. Daar lag Abraham.
Uiteindelijk is het me gelukt een fractie van een seconde mijn goddelijke verschijning aan hem te tonen waarop ik weer via hetzelfde raam naar binnen ben geklommen, me heb verkleed en bij terugkomst in de woonkamer vroeg: ‘En? Is er nog iets bijzonders gebeurd?’
‘Nee, hoezo?’ antwoordde de vriend.
En daar hebben we het bij gelaten.
Ik zit anders in elkaar, als een kind zo opgewonden om Sinterklaas te ontmoeten hoop ik écht dat ik vandaag Abraham ga zien. Het kan me niet schelen of het de echte Abraham is of een hulp-Abraham. Dus mocht iemand zich geroepen voelen, post een foto op mijn facebookpagina en ik regel een ticket voor de beste inzending.

facebook.com/joostvanbellen

 

Aaf Brandt Corstius is met vakantie. Dj Joost van Bellen vervangt haar deze week.